Δευτέρα, 25 Ιανουαρίου 2010

Chronologie I


Όλα βαίνουν καλώς!! Όπως θα έλεγε κάποιος του συναφιού μου σε επαγγελματική συζήτηση!!



Και το λέω αυτό όχι με διάθεση για αυτοσαρκασμό, αλλά με πλήρη σύνεση... Γιατί πως να το κάνουμε ο χρόνος περνάει και δεν αφήνει τίποτα κρυφό.. Όλα τα αποκαλύπτει και για όλα βγάζει ετυμηγορία, χωρίς να μπορεί κανείς να τον αποφύγει.... 

Είναι αυτό που λένε "Εκ του αποτελέσματος κρίνονται οι πράξεις"..


Εν πάση περιπτώσει... όλο αυτό το διάστημα προσπαθούσα να δω αν οι αποφάσεις μου και τα γεγονότα τελικά θα είχαν καλή η κακή επίπτωση στην προσωπική μου ζωή και αν οι επιλογές μου τελικά με δικαίωναν...

Στο τέλος του προηγούμενου έτους είχα κάνει τον απολογισμό μου και είχα διαπιστώσει πολλά σημάδια βελτίωσης στους τομείς της ζωής μου που είχαν διαταραχτεί το 2009...

Από τότε βέβαια δεν περάσαν πολλές μέρες, αλλά με την επάνοδο από τις γιορτές βλέπω καθημερινά πολλά στοιχεία που να με οδηγούν να κάνω θετικές σκέψεις για το μέλλον....

Πολλά πράγματα έχουν ήδη στρώσει και θα έλεγα, πολεμόχαρε, ότι μπορεί αυτό το έτος να είναι ό,τι καλύτερο μπορεί να μου συμβεί....

Δεν ξέρω αλλά έχω πολύ καλό προαίσθημα... αν και βέβαια δεν ήμουν ποτέ προληπτικός.....

Τελικά ο άνθρωπος όταν εξαντλεί όλα τα μέσα για να μπορεί να δίνει ελπίδα στην καθημερινότητά του, τότε επαφίεται σε άλλους τρόπους, πιο παραψυχολογικούς και ανεξήγητους...

Αυτό που μου έχει δώσει μεγάλη χαρά είναι η επιστροφή της φυσικής μου κατάστασης, συνεπεία έντονης άσκησης που γίνεται με το να μαζευόμαστε και να παίζουμε το αγαπημένο μου μπάσκετ στο κλειστό της πόλης...

Ενώ τον πρώτο καιρό, βίωνα την απόλυτη εξάντληση από τα πρώτα 5' παιχνιδιού, σήμερα που πήγαμε πάλι, έβγαλα σχετικά άνετα 2 ολόκληρες ώρες....

Δεν μπορείς να φανταστείς, πολεμόχαρε, πόσο πολύ μου άρεσε και πόσο πολύ χάρηκα για την ανταμοιβή που μου δίνει το ίδιο μου το σώμα για την προσπάθεια που κατέβαλα και έκοψα το τσιγάρο....

Τελικά η υπομονή και η επιμονή σε αυτά τα θέματα είναι υψίστης σημασίας και είναι τα "κλειδιά" της επιτυχίας....

Σήμερα επίσης βρέθηκα σε ένα φαρμακείο και ήθελα να αγοράσω έμπλαστρα νικοτίνης για ένα φίλο και σε γενόμενη ερώτηση αν είναι για μένα, η απάντησή μου ότι εγώ το έχω κόψει μάλλον προκάλεσε την έκπληξη των φαρμακοποιών λες και έκανα τον μεγάλο άθλο του Ηρακλή!!

Να έβλεπες την  έκφρασή τους και το μεγάλο ενδιαφέρον που επέδειξαν στον τρόπο και στο χρόνο που αφιέρωσα για να το κόψω...

Και όλο αυτό φυσικά με ανέβασε πολύ ψυχολογικά, αφού είδα ότι και σε διαπροσωπικό επίπεδο, η προσπάθειά μου ανταμειβόταν

Αν τώρα μπορέσω αυτό να το επεκτείνω και στο φαγητό, θα ήταν το τέλειο....

Γι' αυτό το λόγο, κάποιες κοπέλες συνήθως έχουν κρατημένο ένα τζιν ή ένα παντελόνι από πολύ παλιά που η σιλουέτα τους ήταν πολύ πιο συμμαζεμένη για να το έχουν ως σημείο αναφοράς πάχους...

Εγώ γι' αυτό το λόγο έχω τη μπασκέτα....

Τα παλαιότερα χρόνια, μπορούσα να τη φτάσω άνετα και να καρφώσω τη μπάλα στη στεφάνη....

Φυσικά τώρα με 10-15 παραπανίσια κιλά, είναι σχεδόν αδύνατο....Αν και τον τελευταίο καιρό έχω διαπιστώσει σημάδια βελτίωσης και σε αυτό....

Είναι τρελό να σκέφτεσαι ότι λόγω των παραπανίσιων σου κιλών, ο οργανισμός σου και το σώμα σου δεν μπορεί να σε σηκώσει όπως παλιά....

Είναι σαν να παραφορτώνεις το γαϊδούρι και αυτό να ζορίζεται να τραβήξει το φορτίο...

Όταν όμως έλθει εκείνη η άγια μέρα.... θα βγάλω το άχτι μου στο μπάσκετ.....

Είδομεν.....

Υ.Γ. Όπως λέει και ο τίτλος, είναι από τους πρώτους δίσκους που αγόρασα και από τους συνθέτες που λάτρεψα από πολύ πολύ παλιά γιατί ήταν και είναι πρωτοπόρος και ιδιοφυΐα στο χώρο του.... 

Τι ωραίες εποχές τότε..... Να βλέπεις τον Jean να τραβάει όλη την παροχή ρεύματος του Πεκίνου για να υποστηρίξει τα μηχανήματά του, εν έτη 1981..... Απλά φανταστικός!!! 

 
 

6 σχόλια:

  1. Έχεις απόλυτο δίκιο στα όσα γράφεις.Ο χρόνος σου δίνει πολλές αποδείξεις και σε επιβεβαιώνει για όσα επέλεξες για όσα αποφάσισες ή το αντίθετο. Πολλές φόρες σου δείχνει πόσο λάθος ήσουν σε κάποια πράγματα και πόσο σωστα ή όχι ενήργησες σε κάποια άλλα. Επίσης ο χρόνος είναι ο καλύτερος γιατρός, όπως πολύ σωστά λεέι ο λαός μας...

    Εγώ θα ήθελα να προσθέσω και κάτι ακόμη λίγο άσχετο αλλά είναι συμπέρασμα απο προσωπική εμπειρία που θα ήθελα να τη μοιραστω μαζί σου και όχι μόνο: Τα όνειρα ΤΕΛΙΚΑ είναι για όσους κοιμούνται...Η ελπίδα από την άλλη είναι το όνειρο ενός έξυπνου ανθρώπου(Αριστοτέλης), όταν όμως αυτή πολεμιέται από χίλιες μεριές και σε βάθος χρόνου δυστηχώς πεθαίνει και αυτή...Η ελπίδα πεθαίνει τελευταία...αλλά πεθαίνει και αυτή στο τέλος!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Το να είσαι αισιόδοξος δεν είναι αμάρτημα, ίσα ίσα το θεωρώ προτέρημα, τη στιγμή που εγώ προσωπικά ήμουν πάρα πολύ αισιόδοξο άτομο και λόγω των καταστάσεων άλλαξα....

    Τώρα μπορώ να ξαναποκτήσω αυτό το πολύτιμο αγαθό.... του να ελπίζω για ένα καλύτερο αύριο για μένα...

    Όμως σκεφτόμενος με τη δική σου λογική (ότι η ελπίδα μπορεί να πεθαίνει τελευταία, αλλά τελικά πεθαίνει και αυτή) είναι ένα δείγμα απαισιοδοξίας από μόνο του....

    Άρα δεν νομίζω ότι θα μπορούσε ο κόσμος όλος να σκέφτεται με αυτήν την λογική, αφού όλα θα είχαν καταστραφεί!!!

    Αυτό εκλαμβάνω από τα λεγόμενά σου και αν νομίζεις ότι σ' έχω παρεξηγήσει, θα χαρώ πάρα πολύ να με διορθώσεις!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Από ότι βλέπω μάλλον με παρεξήγησες.Είπα ότι " η ελπίδα πεθαίνει τελευταία..και ναι πεθαίνει και αυτή όταν πολεμιέται από χίλιες μεριές και σε βάθος χρόνου..." Αυτή από μόνη της δεν καταφέρνει τίποτα..βέβαια εξαρτάται πάντα ως προσ πιο θέμα ελπίζεις..ναι, εδώ σηκώνει μεγάλη κουβέντα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. και γω επαιζα καποτε μπασκετ.. τωρα πουυυυ... αν κ παραμένει το αγαπημένο μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πάντα τέτοια!
    Μακάρι αυτή η χρονιά να είναι η δική σου... αν το προαισθάνεσαι, τότε μάλλον έτσι θα είναι! Δε τολμώ να το αμφισβητήσω...

    Jean Michel Jarre... μωρε τι μου θυμίζει; μωρέ τι μου θυμίζει........ :Ρ

    ΑπάντησηΔιαγραφή