Το θέμα αυτό είναι απάντηση σε έναν αγαπητό συνάδελφο blogger και φίλο για τη δύσκολη φάση που διανύει.......
Το θέμα με το πως μας νιώθουν οι γονείς μας σε κάθε φάση της ζωής μας και το πως βιώνουν τις αλλαγές και τις αποφάσεις μας είναι σοβαρό και κατά τη γνώμη μου δεν του έχει δοθεί η απαραίτητη προσοχή......
Ίσως ακουστώ ως υπέρμαχος των γονιών (ίσως επειδή είμαι και εγώ ένας από αυτούς και έχω αρχίσει ήδη να μπαίνω σε αυτό το τριπάκι), αλλά γενικά πιστεύω ότι δεν υπάρχουν δύο αντιμαχόμενες παρατάξεις σε μία οικογένεια, παρά μία ομάδα, στην οποία οι παίχτες θα πρέπει να συνεργαστούν για να επέλθει το ποθητό αποτέλεσμα.
Από τη μία οι γονείς που όσο και υπερπροστατευτικοί να είναι θα πρέπει να καταλάβουν ότι το να δίνουν στα παιδιά τους χώρο να δράσουν και να δημιουργήσουν είναι ό,τι πιο σημαντικό και επίσης ότι μερικές φορές η καλύτερη συμβουλή είναι ένα καλό στραπατσάρισμα...... και αν τελικά όλα πάνε καλά, θα έχουν πετύχει ως γονείς.Αυτό αρκετοί γονείς δεν το έχουν συνειδητοποιήσει και νομίζουν ότι επειδή έχουν περάσει από αυτές τις ηλικίες, ξέρουν και όλα όσα θα πρέπει να ξέρει και το παιδί τους.... Βέβαια αυτό είναι λάθος και ποτέ το ένα παιδί δεν βιώνει τις ίδιες ανησυχίες - προβλήματα - δυσκολίες με ένα άλλο, πόσο μάλλον με έναν άνθρωπο που πέρασε από αυτήν την ηλικία 20 χρόνια πιο πριν...!!!!
Από την άλλη είναι τα παιδιά που θέλοντας να αντιδράσουν για τα τόσα χρόνια "καταπίεσης" και επιλογών από τη μεριά των γονιών τους, σε συνάρτηση με τον αυθορμητισμό και τον παρορμητισμό που έχουν, νομίζουν ότι μπορούν να κατακτήσουν όλον τον κόσμο σε μία μέρα. Ρομαντικοί και ιδεαλιστές, οι νέοι νιώθουν εγκλωβισμένοι, μέσα στα στενά πλαίσια της οικογένειας και δεν μπορούν πλέον να να βάζουν νερό στο κρασί τους όπως συμβιβαστικά έχουν κάνει οι γονείς τους......... Βέβαια ορισμένες φορές αντιδρούν υπερβολικά, πληγώνοντας τους γονείς τους χωρίς ιδιαίτερο λόγο και αιτία...
Αυτό που θέλω να τονίσω είναι ότι όλοι μας όταν ζούμε σε μία ομάδα ανθρώπων, πρέπει να ξέρουμε και να σεβόμαστε τους κανόνες που διέπουν αυτήν την ομάδα, είτε αυτό λέγεται οικογένεια, είτε σχολείο, κ.ο.κ. Και αυτό φυσικά ισχύει για όλους ανεξαιρέτως, είτε αυτοί λέγονται γονείς, είτε λέγονται παιδιά κ.ο.κ.
